*** (Zgaś moje oczy: ja cię widzieć mogę)

[martinez]

Zgaś moje oczy: ja cię widzieć mogę,

zamknij mi uszy, a ja cię usłyszę,

nawet bez nóg znajdę do ciebie drogę,

i bez ust nawet zaklnę cię najciszej.

Ramiona odrąb mi, ja cię obejmę

sercem mym, które będzie mym ramieniem,

serce zatrzymaj, będzie tętnił mózg,

a jeśli w mózg mój rzucisz swe płomienie,

ja ciebie na krwi mojej będę niósł.

-------------------------------------------------------------

Utwór niby prosty, ale... Co o tym sądzicie?

Przy okazji. Utwór ten poznałem, słysząc go w Radiowej "Trójce" w wykonaniu Witka Łukaszewskiego. Wykonanie tek wspaniałe, że skłoniło mnie do sięgnięcia po więcej - Rilkego i Łukaszewskiego . O ile z Rilkem nie było problemów to z Łukaszewskim przeciwnie - poszukiwania (tego konkretnego utworu) okazały się bezowocne... Może ktoś z Was wie gdzie można go zdobyć?

A teraz wracajmy do interpretacji...

[ckmultras]

Może jednak zdradź najpierw, co takiego widzisz w tym wierszu... 

[martinez]

Może to zabrzmi banalnie ale zdaje się, że widzę w nim ...miłość.  Taką bezinteresowną, silną a może nawet nieco szaloną (?). Dziewięć wersów, które mają w sobie coś nieokreślonego, co nie pozwala szybko o nich zapomnieć.

[ckmultras]

Trochę przypomina Mickiewicza i "Precz z moich oczu! - posłucham od razu"

[GreenGirl]

Żadna rewelacja, wiersz z miłością w roli głównej jakich dziesiątki. Taki ładny, o którym jutro na pewno nie będę pamiętać, bo powodu ku temu nie daje mi ani jednego...

[martinez]

Może przekonałoby Cię wykonanie wspomnianego już Witka Łukaszewskiego (którego niestety ciągle nie mogę zdobyć)...

Co do tego wiersza, to jest w nim "coś", co właśnie mi odpowiada. Sam nie wiem dlaczego.
...a może znasz jakiś wiersz z miłością "w roli głównej", który trudniej będzie zapomnieć niż Rilkego? 

[GreenGirl]

Bardzo możliwe, że w wykonaniu Łukaszewskiego wiersz ten mógłby ożyć i nabrać charakteru.Z poezją tak już jest, że czasem jakiś utwór się nas "uczepi" i nie możemy się z nim rozstać.
Hmmm, przypominał mi się utwór Wojaczka Dla Ciebie piszę miłość

dla ciebie piszę miłość
ja bez nazwiska
zwierzę bezsenne

piszę przerażony
sam wobec Ciebie
której na imię Być
ja mięso modlitwy
której Ty jesteś ptakiem

z warg spływa
kropla alkoholu
w niej wszystkie słońca i gwiazdy
jedyne słońce tej pory

z warg spływa
kropla krwi
i gdzie Twój język
który by koił ból
wynikły z przegryzionego
słowa kocham

Jeden z wierszy, które jest mi trudno zapomnieć. Jednak zdaje sobie sprawę, że wiele osób może mieć po jego lekturze odczucia takie, jak ja po przeczytaniu Rilkego. No ale może ktoś znajdzie w nim to "coś"  

[martinez]

Generalnie lubię poezje Wojaczka więc i w tym wierszu dostrzegam to "coś"... Trzeba jednak pamiętać, że to zupełnie inna twórczość niż Rilkego. "Inna jazda", że się tak wyrażę. 
Ciekawi mnie jak zinterpretowalibyście wiersz Wojaczka?